Veel verhalen die Veronica schrijft en opstuurt naar uitgevers krijgt ze terug. Maar ze houdt vol.
Ze zendt haar werk naar de jeugdrubriek van Vrij Nederland en die adviseert haar om het verhaal naar het jeugdblad Taptoe op te sturen. In december 1980 publiceert het blad het verhaal.
Dit is het begin van een grote schrijverscarrière. Na het eerste verhaal dat in Taptoe wordt opgenomen, volgen meer verhalen voor dat blad. Die verhalen vormen de basis voor Veronica's eerste boek 'Nou moe!' dat in 1981 uitkomt. 'Nou moe!' levert in 1983 al snel het Gouden Ezelsoor en een Zilveren Griffel op. Veronica is blij met deze prijzen, maar ook erg verbaasd:'Stel je voor: ik had zomaar een boek geschreven. Dat had ik nog nooit gedaan. En dan krijg je er nog een prijs voor ook!' zegt ze in een interview in 'Anders lezen' in 1983.
In het jaar daarop ontvangt ze voor het volgende boek 'Auww!' één van de hoogste onderscheidingen in de kinderboekenwereld: de Gouden Griffel.

Bijdehante dames spelen een grote rol in de boeken van Veronica Hazelhoff.
De eigenwijze Maartje uit de serie 'Nou moe!, 'Hierzo!' en 'Auww!' is de meeste andere kinderen te slim af en ze kan ook veel volwassenen aan.
De 74-jarige oma Gusta van Godfried uit 'Oma, waar blijft de taart' heeft genoeg van haar leven als oma en wil per se niet betutteld worden en laat dat goed weten.
In 'Ster!' wordt de hechte hechte band tussen twee zussen verstoord door jaloezie en de roddelpers.