Hij bezocht de Pedagogische Academie, werd onderwijzer en later hoofdonderwijzer op verschillende basisscholen.
Lezen vindt hij het belangrijkste wat het basisonderwijs een kind kan leren. Een boek geeft kinderen immers de kans om uit hun eigen wereldje te stappen. Het helpt hen vooroordelen kwijt te raken, biedt nieuwe gezichtspunten en leert hen relativeren. Daarom zal elke goede meester of juf interesse voor lezen moeten wekken, vindt hij.

Op zijn laatste school, in een volkswijk van Eindhoven, richtte hij met behulp van ouders een echte kinderboekenwinkel in. Om zo zijn leerlingen met boeken vertrouwd te maken. Alle kinderen kregen een stempelkaart waarmee ze voor een boek konden sparen. Het winkeltje liep als een trein. Bij de kinderen nam de belangstelling voor boeken en lezen duidelijk toe.

Omdat het werk van schoolhoofd steeds meer energie opslurpte en hij een 'vergadertijger' dreigde te worden, verliet Jos de Valk in de tachtiger jaren het onderwijs. Hij werkte nog een poosje als archiefinspecteur, vond de verhalen in de oude paperassen spannend, maar het ambtelijke werk oersaai.
Tenslotte deed hij zijn stropdas af en gooide zijn ambtenarenkoffertje in een vuilcontainer.
Tegenwoordig is hij huisman en als zijn kinderen naar school zijn, schrijft hij.